ای کاش زبان نگاهم را می دانستی

                                                      و با این همه سکوت

مرا به خاموشی متهم نمی کردی

                                                      کاش می دانستی من همیشه

با زبان چشمانم با تو سخن می گویم

                                                       چشمانی که از ندیدنت

سیل ها دارند برای جاری ساختن

                                                        سخن ها دارند برای گفتن

عشق ها دارند برای از تو فریاد کردن

                                                       کاش می دانستی که من تو را

 

                                          دوست دارم 

                                        کاش می دانستی   

رسیدن

ايستادن هم بعضي وقت‌ها مقدور نيست.
نشستن هم بعضي وقت‌ها مقدور نيست.
خواندن هم بعضي وقت‌ها آرزو مي‌شود.

رفتن بعضي وقت‌ها تنها کاري است که مجاز است.

رفتن و رسيدن.
تا جايي که بتوان لختي آسود و نوشت.

وقت رفتن هدیه ای دادم به تو

حرف دل یا تحفه ای دادم به تو

تا که هر وقت دیده ات بر آن فتاد 

گفته های گفته ام آید به یاد

یاد آن شبها که تا صبح وسحر

دوخته بودم دیدگانم را به در

تا بگویم یا که باز آ از سفر

یا بمان یا نیز مرا با خود ببر

یاد شبهایی که با اندوه و آه

چهره ات آید به یادم گاه گاه

هدیه ام آن قلب و احساس من است

هدیه ات آهنگ تب دار من است

هدیه ای زیور شد ست از نام تو

ناشکفته غنچه ای در باغ تو

پای آن گل هدیه باشد خار من

نام این هدیه بود اشعار من